Jinngdezhen, Chiny, prowincja Jangxi. Stolica Porcelany, miasto ceramików. Od czasów dynastii Song produkuje się tu najwspanialsze dzieła ceramiczne, m. in. sławną na całym świecie porcelanę chińską malowaną podszkliwnie kobaltem.Miasto do dziś kultywuje tradycje ceramiczne – w bardzo różnorodnej formie. Niewielkie manufaktury, małe rodzinne warsztaty, pracownie uznanych artystów produkujących pojedyncze bardzo drogie dzieła. Na razie nie umiem tego opisać, pokazuję obrazki.

Na pierwszy ogień idą warsztaty we wschodnim Jingdezhen produkujące różnej wielkości ceramiczne rzeźby.

Ona jest z gipsu. Ale zaczynała się w glinie.

Figurki po wypaleniu (piec gazowy, ok 1050′C)

W poprzednim odcinku…

Dziad i baba mieszkali w Ponurzycy. Ich gliniane życie nie było lekkie. Baba chorowała na lumbago i ciągle na to narzekała. Dziad nieustannie siedział na przyzbie i patrzył na drogę.

Coś mnie natchnęło i zrobiłam Smokowi kilka zdjęć, zanim zawiozłam go na Jarmark Św. Jacka. I słusznie, bo już do mnie nie wrócił.

Smok jest rzeźbą z masy papierowej (kaminendo), angobowaną i wypalaną w atmosferze utleniającej w temp.  około 1050 ‘C.

Rzeźbiąc smoka dałam się ponieść glinie. Miałam tak wielką ochotę rzeźbić, że nie planowałam co wyrzeźbię. Tak się narodził Smokopodobny.